Główny Biografia Biografia Harriet Tubman - Ucieczka!

Biografia Harriet Tubman - Ucieczka!

Ucieczka!

Harriet Tubman ugruntowała sobie przyzwoite życie, będąc pod tyranią niewolnictwa. Miała pracę, którą lubiła, była w stanie zarobić dodatkowe pieniądze i była żoną wolnego czarnego mężczyzny. Jednak nad jej głową zawsze wisiała ciemna chmura. W każdej chwili mogła zostać sprzedana innemu właścicielowi i zmuszona do opuszczenia wszystkiego.

Harriet zaczęła słyszeć plotki, że jej obecni właściciele są zadłużeni i muszą sprzedać Harriet i jej braci, aby utrzymać się na powierzchni. Handlarze niewolników z Południa przybywali każdego dnia, aby zabrać ich na południe i wysłać do pracy na polach bawełny. Harriet rozmawiała z braćmi i zgodzili się, czas uciekać.

Harriet Tubman
Autor nieznany

Pierwsze podejscie

Gdzieś we wrześniu 1849 roku Harriet i jej bracia wyruszyli na północ w środku nocy. Jednak wkrótce jej bracia zaczęli się bać. Gdzie oni szli? Co by jedli? A jeśli się zgubią lub złapią? Chcieli zawrócić. Harriet próbowała się z nimi kłócić, ale byli zdeterminowani. Grupa wróciła do domu.

Całkiem sam

Kilka dni później Harriet zdała sobie sprawę, że wciąż musi biec. Nawet jeśli jej bracia i mąż chcieli zostać, musiała mieć wolność. Sama byłaby to długa i niebezpieczna podróż, ale była gotowa zaryzykować.

W środku nocy Harriet cicho wymknęła się ze swojej kabiny. Nie pożegnała się z mężem z obawy, że ją zatrzyma lub wyda. Spakowała światło, przynosząc tylko trochę jedzenia i cenną kołdrę, którą sama uszyła.

Droga na północ

Przez lata Harriet zbierała informacje o ludziach, którzy pomogliby zbiegłym niewolnikom uciec na północ. Wielu z tych ludzi było religijnymi ludźmi zwanymi kwakrami, którzy chcieli zniesienia niewolnictwa. W pierwszej części swojej podróży Harriet została z białą kobietą. Kobieta wskazała jej drogę do następnego przystanku i kartkę z nazwiskami. Harriet była analfabetką i nie potrafiła odczytać nazwisk. Nazwy były hasłami, które miały potwierdzić, że Harriet była prawowitą niewolnicą próbującą znaleźć drogę do wolności. Harriet dała kobiecie kołdrę i zaczęła jechać do następnego przystanku.

Niebezpieczna podróż

Droga na północ była pełna niebezpieczeństw. Mistrz Harriet rozłożył plakaty opisujące ją i oferujące nagrodę. Gdyby ktokolwiek ją rozpoznał, zostałaby surowo ukarana. Kiedy Harriet szła ze stacji na stację wzdłuż metra, nauczyła się ukrywać. Przyniosła książkę i udawała, że czyta, gdyby ktoś zaczął poświęcać jej zbyt wiele uwagi. To dodało jej przebrania, ponieważ na plakacie została opisana jako „niepiśmienna”. W bezpiecznych domach zamiatała ganek lub wykonywała inne prace, by wyglądać jak inna służąca domowa.

Harriet nie podzieliła się wieloma szczegółami na temat osób, które jej pomogły, trasy, którą jechała, ani domów, w których się ukrywała. Było to częścią tajemnicy Podziemnej Kolei. Czasami konduktor kwakrów zabierał Harriet częściowo w wozie, innym razem szła nocą podążając za Gwiazdą Północną. W końcu, po przejechaniu około 90 mil, Harriet przekroczyła linię Mason-Dixon do Pensylwanii i wolności.

Później Harriet opisała, jak się czuła po przekroczeniu granicy z Pensylwanią:

„Kiedy stwierdziłem, że przekroczyłem tę linię, spojrzałem na swoje ręce, aby sprawdzić, czy jestem tą samą osobą. Nad wszystkim była taka chwała; słońce przeszło jak złoto przez drzewa i pola, a ja poczułem się, jakbym był w niebie ”

Po przekroczeniu północy Araminta potrzebowała nowej nazwy. Mniej więcej w tym czasie zmieniła swoje imię na Harriet na cześć swojej matki, ale zachowała nazwisko Tubmana.

Spis treści biografii Harriet Tubman